Hoe het begon…

De eerste enveloppen [zonder de huidige design]

Eind 2019 begon er iets te knagen… als ik om me heen keek in speeltuinen, als ik met het gezin uit eten ging of gewoon bij vrienden thuis een drankje ging doen. Tablets en telefoons hadden een prominente rol in het leven van ouders én kinderen. Zelfs tijdens het uitlaten van de hond had menig baasje een telefoon in de hand. Ik vond dit gek, vervelend zelfs… dit kon toch anders?

Ik begon dit gevoel te ventileren, ook bij mijn zus Tessa. Zij reageerde begripvol en wakkerde het tegengeluid wat ik begon te ontwikkelen met veel enthousiasme aan. We brainstormde wat, schreven dingen op en er begon zich een idee te ontwikkelen. We gingen een middag aan de slag met papier, scharen, plakband, kleurtjes en ons creatieve brein. Er ontstonden puzzels…veel puzzels. We besloten dit te bundelen in één envelop en bij mijn buren in de brievenbus te doen, zonder afzender.

Gniffelend bij de schutting

Het was zomer dus er werd veel buiten geleefd, zo ook door de buren die om de paar dagen mysterieuze enveloppen door de brievenbus ontvingen. Ze begonnen de puzzels op te lossen en codes te kraken. Het was een genot om, aan de andere kant van de schutting in stilte, naar te luisteren. Ik heb vaak staan gniffelen, vooral op het moment dat ze mij te hulp vroegen omdat ze er niet uitkwamen. Eerlijkere feedback kun je gewoon niet krijgen!


Er volgde een fase van door ontwikkelen, testgezinnen laten spelen en feedback vragen. Er volgde een verhaallijn en nog meer puzzels. In de tussentijd volgde ik een opleiding tot werkgelukdeskundige en besloot hiervoor ouders te interviewen over geluk in het gezin. Terugkomende gezinsrituelen, samen plezier maken en samen eten bleken belangrijke factoren hierin. Los van het samen eten besloten we deze output mee te nemen in de verdere ontwikkeling van het familiespel.

Die arme vormgever

Het was november 2020 en het spel was grotendeels klaar, we waren best tevreden. Alleen de look&feel was nog niet iets waar we trots op waren. We besloten een grafische vormgever in de arm te nemen om het ontwerp te professionaliseren. Die arme vormgever… want we hadden een bepaald beeld voor ogen én waren enorm perfectionistisch. Ze bleek ons goed te begrijpen en zelf ook met ideeën en verbeteringen te komen, wat een topper! Ook haar geduld is bewonderingswaardig.

Basisscholen en pedagogen

Uiteraard moest er ook een website komen met beeldmateriaal, een heuse Instagram account én Facebook account om ons verhaal te delen. We vertellen ons verhaal en ons idee over ‘meer verbinding binnen gezinnen’ aan steeds meer mensen en instanties. En wat blijkt? Iedereen is enthousiast en wil er meer van horen. Basisscholen nemen ons op in nieuwsbrieven, pedegogen noemen ons in gesprekken naar cliënten en gemeentes denken na over hoe we kunnen samenwerken. Bijzonder, gaaf, spannend… nieuwsgierig naar wat er nog meer op ons pad gaat komen. Op naar nog meer verbinding binnen nog meer gezinnen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

×